यंत्रे फिरती, पिळती, कुटती
तोडुन, कापुन, पुन्हा जोडती
ध्यास घेतला नवनिर्मितिचा
अश्वमेध हा यंत्रयुगाचा।
धूर ओकती, विषें सोडती
प्रदूषणाचे डोंब उसळती
क्षणही एक ना सोडायाचा
अश्वमेध हा यंत्रयुगाचा!
माना मोडुन रात्र जागती
कळपाटीवर हात चालती
जीव घुसमटे संगणकाचा
अश्वमेध हा यंत्रयुगाचा!
अजिंक्य अमुचा प्रगतीवारू
अडविता कुणी युद्धही करू
माथीं शिरला गर्व प्रगतिचा
अश्वमेध हा यंत्रयुगाचा!
निसर्ग देई मग चपराक
कंप, त्सुनामी, विषाणु एक
पाय अडखळे पूर्ण जगाचा
अश्वमेध हा यंत्रयुगाचा!
श्वास एकदा घेई मानवा
जपून वापरी निसर्गठेवा
तुलाच तुडविल तव कर्माचा
अश्वभेध हा यंत्रयुगाचा!
- अनिरुद्ध रास्ते
